home > Kazerne Dossin > 1996

1996

Vanaf 1975 raakt de Kazerne Dossin in verval. Begin jaren zeventig overweegt de stad zelfs om de kazerne te laten afbreken, maar daar komt protest tegen. De gevel wordt geklasseerd. In 1977 neemt de stad de kazerne over van de staat. Pas in de jaren '80 wordt besloten om de verkommerde kazerne in te richten als wooncomplex.


In het gebouw zelf worden mooie, lichte appartementen ingericht en op de binnenplaats komt een rustige bloementuin met een ondergrondse parkeergarage. In de westelijke vleugel krijgt het Mechels Stadsarchief zijn plaats. Sindsdien staat de Kazerne Dossin bekend als het 'Hof van Habsburg', een verwijzing naar de Habsburgers die het complex bouwden en naar de rust die binnen de muren heerst.

De zaal van de kinderen © Phile Deprez

 

Velen vonden het echter niet opportuun om dit belangrijke stuk vaderlandse geschiedenis verloren te laten gaan. Daarom drongen de Vereniging van de Joodse Weggevoerden in België ' Dochters en zonen van de deportatie (VJWB) en het Centraal Israëlitisch Consistorie van België (CICB) er bij de stad en bij de Vlaamse Gemeenschap op aan om een ruimte in de kazerne vrij te houden voor de oprichting van een museum.

De provincie Antwerpen, de Stad Mechelen en de Vlaamse Executieve gingen graag op dit verzoek in. Zij financierden de aankoop van de kelder en de gelijkvloers van de rechtervleugel van het 'Hof van Habsburg'. Het CICB stelde een 'oprichtingscomité' samen dat het museum concrete vorm moest geven. Meneer Natan Ramet, zelf kampoverlevende, werd tot voorzitter benoemd.

Op 20 september 1992 werd de eerste steen van het museum gelegd door Luc Van den Brande, toenmalig Vlaams minister-president. Op 7 mei 1995 werd het museum plechtig ingehuldigd door Z.M. Koning Albert II. Op 11 november opende het de deuren voor het publiek.

Zo werd Het Joods Museum van Deportatie en Verzet één van de weinige musea in Europa dat op de historische plaats van het gebeuren zelf getuigt van de tragedie die de Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog overkwam. In de eerste plaats wil het JMDV een historisch museum zijn, maar tevens ook een educatief hulpmiddel, een gedenkteken en een waarschuwing tegen het vergeten.

<Top>

Terug naar de tijdlijn